Methana – 5 gotowych tras na wędrówki i spacery

Rok temu nie wiedzieliśmy, że jesteśmy największymi szczęściarzami na świecie. Gdy sól z potu krystalizowała się twarzach, a my z przeładowanymi plecakami pchaliśmy rowery dookoła Methany, nikomu nie przeszło przez myśl, że jeszcze tu wrócimy.

DSC00090

Pośrodku opuszczonej wsi stało się coś, co przewróciło nam w głowach na punkcie tego kawałka Peloponezu. Coś, dzięki czemu poznaliśmy ścieżki półwyspu, o których nie napisali dotąd w żadnym przewodniku.

Na imię miał Ilias.

Spotkanie pierwszego stopnia 

Choć słomkowy kapelusz rzucał cień na jego 4-dniowy zarost, to trudno było nie wzdechnąć –  mój typ jak nic! 😉  Minął nas z drewnianą belą na ramieniu, gdy odpoczywaliśmy przy źródełku. Skinieniem głowy zaprosił  do najwyższej położonego domu we wiosce – jego własności, którą doprowadzał do czasów dawnej świetności.

methana (2)

Ilias wiedział wszystko – półki w domu prawie łamały się pod ciężarem książek o ptakach, zapomnianych rzemiosłach, sposobach na obrobienie drewna, organizacji kompostu… Gdyby nastąpiła apokalipsa, na pewno byłby jedynym człowiekiem, który by przeżył!

methana (1)

Nalał wody, wyciągnął album ze zdjęciami. Więcej było w niej umarłych, niż żywych. Gdy 5 lat temu tak jak my objeżdżał Methanę na rowerze, zobaczył wioskę jak sprzed 100 lat! Babcie o w chustkach gawędzące na progach domów, osły przywiązane do kamiennych uch. Na wzgórzu wpatrzył zwalone kamienie i… kupił je! Gdy większość rozglądała się za domkami letniskowymi, on postanowił zamieszkać tu na stałe. Ba! Chciał odbudować społeczność wioski, która za chwilę miała wymrzeć…

Zakasał rękawy i wziął się do roboty.

methana (3)

Nie wszystko dobre, co się dobrze kończy?

Trudno zachęcić żyjących w mieście do wyprowadzenia się do środka niczego. Do tej pory Ilias, choć zbliza się do 40stki, jest namłodszym mieszkańcem wioski. I nic nie zwiastuje, by miałoby się to zmienić. Zapał poostał jednak ten sam.

Nie widać, by od ostatniego spotkania w jego wiosce wiele się zmieniło – dom urósł wzwyż o parę kamieni, w ogrodzie widać zasadzone pomidory. Raz do roku ciszę po umarłych przerywa chichot dziewczyn – francuskich wolontariuszek ściągniętych przez Iliasa do pomocy przy „otwieraniu” kolejnych ścieżek Methany

sciezki methana

Niewiele się zmieniło od ostatniego roku ale… czy na pewno?! Bo choć ścieżek na pierwszy rzut oka nie widać, to ich siatka z roku na rok jest coraz gęściejsza.

I choć czasem gałąź zrobi nam szramę pod kolanem, to nie sposób znaleźć drugiego takiego miejsca w pobliżu Aten. Szczególnie, gdy niewiele się o nich pisze…

Ścieżki Methany

W tym wpisie wybrałam dla Was pięć ścieżek Methany, które zaproponował i wytyczył Ilias.Oczywiście jest ich więcej, ale ich odkrycie pozostawiam już Wam.

Na teraz mam dla Was gotowe rozwiązania wędrówek lub spacerów, dzieki którym poznacie dokładną trasę, dystans, skalę trudności i namiastkę widoków, które na Was czekają! Gotowi? No to w drogę!

1. Methana w pigułce

Start: Methana
Dystans: 2,6 km
Poziom zaawansowania: łatwy

methana (3)

methana (4)
Proponowana trasa to spacer wzdłuż wybrzeża portu w Methana. Zobaczycie tu ikony wyspy takie jak: budynek łaźni, siarkowe źródła (tu przy okazji możecie dać nura) i położony na zielonym cyplu kościół Agios Anargyroi. Przy odrobinie szczęścia spotkacie rybaków łatających sieci lub polujących na ryby harpunem wyglądającym jak.. grabie! 🙂

methana (2)

methana (1)
Szczegółowa trasa: www.wikiloc.com/walking-trails/methana-24251318

2. Najładniejsza plaża Methany

Start: Methana
Dystans: ok. 4 km w zależności od punktu startu (tam i z powrotem)
Poziom zaawansowania: łatwy

plaz methana (3)

plaz methana (4)
Przyjemny spacerek z centrum miasta na najpiękniejszą plażę Methany. Nie oczekujcie „efektu WOW” bo Methana nie słynie z plaż. Rodziny z dziećmi będą jednak zadowolone. Zróbcie przerwę w połowie, by bąble pohuśtały się z widokiem na morze, a na końcu drugą, by rodzice mogli w spokoju napić się kawy.

sdr

plaz methana (1)
Szczegółowa trasa: www.wikiloc.com/walking-trails/methana-limnionas-24251368

3. Dookoła i w środku wulkanu

Start: Agios Nikolaos
Dystans: 12,5 km (pętla)
Poziom zaawansowania: średni

IMG_20180421_154531

DSC00912
Ogromni z nas szczęściarze – byliśmy pierwszymi testującymi nową ścieżkę! Ilias zakończył jej prowadzenie parę dni przed naszym przyjazdem. Pomagał mu właściciel tawerny w Agios Nikolaos – jeżeli węszycie tu dobry interes w rozruszaniu jedzeniowego biznesu po tej stronie półwyspu to zdecydowanie… macie rację! 😉

Trasa wkoło wulkanu to moja ulubiona trasa – krajobrazy przeplatają się tak szybko, że nie sposób się znudzić . Trawersujemy zielone wzgórze z widokiem na morze, by zaraz później wspinać się po zastygniętej lawie, wyglądającej jak prosto z Marsa! Przechodzimy przez łąki, by później przeciąć wybrukowane kamienne wioseczki. Cudo!

IMG_20180421_132055

IMG_20180421_132955

IMG_20180421_142151

IMG_20180421_160837 (2)

DSC00986

Szczegółowa trasa: www.wikiloc.com/hiking-trails/agios-nikolaos-palaia-loutra-kato-mouska-makruloggos-pano-mouska-ephaisteio-kro-agios-nikolaos-meth-24178304

4. Kościółek Profitis IliasStart: głównej drodze między

Makriloggos a Megalo Potami
Dystans: 3,8 km (tam i z powrotem)
Poziom zaawansowania: średni

profitis ilias methana (3)

profitis ilias methana (2)
Jeżeli nazwa kościoła brzmi Wam znajomo to… nic dziwnego. 😉 Kościółków pod wezwaniem Proroka Eliasza (Profitis Ilias) spotkacie w Grecji całe mnóstwo. 95% z nich położonych jest na najwyższym wzgórz w okolicy. Tak jest i z tym na Methanie.

Podejście do kościoła jest miejscamistrome, ale wysiłek wynagrodzi Wam widok na pobliskie wyspy: Agistrii i Eginę, a przy dobrej widoczności – także na Ateny!

profitis ilias methana (4)

profitis ilias methana (1)
Szczegółowa trasa: www.wikiloc.com/hiking-trails/profitis-ilias-methana-24251534

5. Zamek Faviera

Start: wąski przesmyk między Methaną, a Peloponezem
Dystans: 2,3 km (pętla)
Poziom zaawansowania: średni

zamek faviera methana (1)

cof

Zaopatrzcie się w buty z porządną podeszwą, bo jest skaliście. I w wytrwałość, bo ścieżka nie jest wyraźnie zaznaczona. Czeka Was krótka wspinaczka ale intensywna wspinaczka, na końcu której czekają dobrze zachowane ruin zamku wzniesionego przez francuskiego generała Charles’a Nicolas’a Favier’a.

cof

cof

Szczegółowa trasa: www.wikiloc.com/hiking-trails/castle-faviere-methana-24232352

Mam nadzieję, że przygotowane trasy będą dla Was inspiracją do odwiedzenia Methany. Jeżeli podobał się Wam ten wpis – podzielcie się nim na Facebooku. A na dodatkowe pytania i polecenia Waszych tras, czekam w komentarzu! 🙂

Methana – co zobaczyć na półwyspie Hefajstosa?

Choć w historia wulkanicznej Methany wiąże się z wielkim hukiem to… niewielu o niej słyszało. Jeżeli zdecydujesz się odwiedzić Methanę, to gwarantuję, że spojrzą na Ciebie jak na wariata. Bo „na Methanie nic nie ma”.

Słyszeli o niej schorowani na reumatyzm emeryci, ewentualnie zapaleni żeglarze, którzy dobili do tutejszych portów. A te niespełna 50m2  na Peloponezie to niezliczona ilość miejsc wartych zobaczenia. Rok temu  Methanę objechałam na rowerze, w tym – ruszyłam jej szlakami. A w przyszłym? Na pewno wrócę!

Do czego? Do jednego z tych dziewięciu unikalnych miejsc, dla których warto odwiedzić Methanę!

Łaźnie z siarkowymi źródłami w Methana

zrodla (4)
Zapach zgniłego jaja, który roztacza się wkoło  siarkowych źródeł potrafi odstraszyć. Jednak  dla mnie to miejsce ma coś tajemniczego. Do tej pory nie wiem czy to kwestia mleczno- mętnej wody czy budynku łaźni, który wygląda jak rodem wyjęty sprzed 100 lat. Oczami wyobraźni widzę staruszków w gumowych czepkach robiących pajacyki przed daniem nura w wodzie! :D).

zrodla (2)

zrodla (1)
Zaglądnijcie na drugą stronę ulicy – morze wygląda tam, jakby ktoś zanurzył w nim pędzel umazany białą farbą. To wszystko sprawka właśnie methańskich źródeł!

Miasteczko Methana

methana (1)
Architektura miasteczka nie powala na kolana. Jednak dla zmęczonych zatłoczonymi miastami nadmorki deptak będzie jak znalazł! Wysadzony wzdłuż palmami, wygląda jak Miami! 😉 W Methanie znajdziecie najładniejszą plażę półwyspu i… plac zabaw z najbardziej epickim widokiem na morze!

methana (4)

methana (3)

methana

methana (2)

Wulkan na Methanie

wulkan (8)
Methana ma około 32 ośrodków erupcyjnych. Nie trzeba długiej wędrówki, by dotrzeć do typowo marsjańskiego krajobrazu – półgodziny od głównej drogi wystarczy, by znaleźć się w wulkanicznym świecie.

wulkan (6)

wulkan (5)

Zastygła lawa przybiera przedziwne kształty, a spacer testuje naszą równowagę. Można tu wejść do krateru wulkanu, a po wyjściu nacieszyć się niesamowitą niebieskością.

Jaskinia Gołębia (Spilia Peristeri)

cof

Choć znajduje się tuż przy drodze biegnącej wkoło wyspy to bardzo łatwo ją przegapić. Drogę do niej wskazują drewniane tablice. Potem już tylko nieco wspinaczki, i hop! Jesteśmy w jaskini wypełnionej krystalicznie czystą wodą.

jaskinia peristeri (6)

jaskinia peristeri (4)

Nie szukajcie tu gołębi – chyba, że w kształcie stalagmitów, bo to właśnie od nich jaskinia wzięła swoją nazwę.

Kościółek pw. Proroka Eliasza (Profitis Ilias)

profitis (2)

I znów trzeba zejść z głównego szlaku! Stroma droga pod górę daje w kość! Za to widoki, które rozciągają się ze szczytu… zobaczcie stąd zielone Agistrii, pobliską Eginę, a nawet… Ateny!

profitis 3

Wioseczka Kameni Chora kameni (2)

„Spalona wieś” (to dosłownie znaczy jej nazwa) uważana jest za jedną z najpiękniejszych wiosek na Peloponezie. Czy to prawda? Sprawdźcie sami!

kameni (3)

kameni (1)Znajdziecie w niej naturalne lodówki – wykopane w ziemi, lub wykute w skałach dziury, w których mieszkańcy przechowywali jedzenie. Dużo łatwiej jednak zauważyć zastygłą lawę na sąsiednim wzgórzu, która kończy się dokładnie w miejscu, gdzie zaczyna się Kameni Chora.

Vathi

Vathi1
Wioseczka ma najbardziej malowniczy portem na całym półwyspie. I tawerny z dopiero co złowionymi rybami, owocami morza i domowym jedzeniem!

Vathi2

Vathi3

Koniecznie odwiedźcie tawernę „Athina”, której właścicielka serwuje warzywa uprawione we własnym ogródku (jej kury poznacie w drodze do tawernianej toalety ;)).

Zamek Faviera

zamek faviera (4)

Do odwiedzenia pozostały właściwie tylko jego ruiny, które górują nad wąskim przesmykiem łączącym Methanę z Peloponezem. Zamek zbudowany przez francuskiego generała Charles’a Nicolas’a Favier’a, został wziesiony na starożytnych fortyfikacjach z V w.p.n.e.

zamek faviera (1)

cof

Ścieżki do wędrówek

sciezki (3)
O świeżki Methany zebrałam dla Was w osobnym wpisie (znajdziesz go TU)… W skrócie: dawno nie widziałam takiej kumulacji pięknych dróżek do wędrówek, na tak małej powierzchni. Z dużą ilością cienia, przecinające kamienne wioseczki i widokiem na morze!

sciezki (1)

sciezki (2)

Methana ma dużo więcej miejsc do odkrycia! Jeżeli znacie inne – koniecznie dajcie znać w komentarzu! Stwórzmy razem mapę miejsc, wartych odwiedzenia!

Pociąg, co utknął w wąwozie. Odontotos

Na Peloponezie jest miejsce, jak z wiersza Tuwima. Jest maszyna, co „kręci się, kręci się koło za kołem”. Przejeżdża „przez góry, przez tunel, przez pola, przez las” choć, jak to w Grecji bywa, niezbyt „śpieszy się, by zdążyć na czas”…

Nie musisz znać greckiego odpowiednika słowa „Lokomotywa”. Zapamiętaj słowo, które porwie Cię w podróż. Odontotos.

Czy nie brzmi jak metaliczny stukot kół, odbijający się echem od skalnych ścian?

DSCN7598

DSC_0910

Odontotos to kolejka, której trasa prowadzi przez wąwóz Vuraikos. Stacja początkowa znajduje się we wsi Diakopto nad zatoką Koryncką, a końcowa w gwarnej Kalawricie (znajduje się tu centrum narciarskie).

DSCN7618

Początek trasy Odontotos i wejście do wąwozu Vuraikos.

Pociąg nazwę otrzymał po specjalnych zębatkach, które pozwalają na bezpieczne podjazdy po stromych stokach.

DSC_0036

Zębatki umieszczone są tylko na paru odcinkach całej trasy kolejki. Ułatwiają one przemieszczanie się pociągu tam, gdzie nachylenie terenu wynosi ok. 10%

Choć cała trasa ma 22 kilometry, to natura „upchnęła” na niej wszystkie możliwe atrakcje – wapienne skały z wydrążonymi tunelami, wodospady ułożone jak schodki, strumyki płynące równolegle do trasy kolejki. Uzupełniona przez człowieka w metalowe mosty trzeszczące przy każdym kroku i opuszczone stacyjki, stała się genialną wymówką na jednodniową wycieczkę poza miasto.

DSC_0016

DSC_0022

DSC_0963

Stacja Niamata na 5 kilometrze trasy

Historia tego miejsca, zaczęła się oczywiście od… miłości! Herkules tak pokochał Vourę, że otworzył dla niej przejście między skałami, by stęsknieni mogli spotkać się przy morzu. O micie przypomina Vouraiko – rzeka płynąca wzdłóż torów kolejki, która od kochanki Herkulesa wzięła swoje imię.

Mniej romantyczni sceptyci twierdzą, że wąwóz ukształtował się pod wpływem erozji. Niezależnie od tego, komu wierzycie, przyznacie jedno: spacer w takich okolicznościach przyrody sprawia, że oddycha się głębiej.

DSC_0946

Jeden z sześciu tunelów na trasie Odontotos. Przesmyki są na tyle krótkie, że można zobaczyć co znajduje się po drugiej stronie (lalbo przynajmniej światełko w tunelu). ;)) Długość wszystkich to zaledwie 200 m.

Kiedy w 1895 położono pierwsze szyny, Odontotos był jednym z najbardziej ambitnych projektów kolejowych. Rozstaw kół musiał być na tyle wąskie, by wagony zmieściły się na wymagającym i pochyłym terenie. Jak widać projekt zakończył się powodzeniem, a Odontotos do teraz jest jedną z najbardziej górskich kolejek Grecji.

Tunel

Najbardziej niebezpieczne miejsce na całej trasie kolejki. Rozplanuj dobrze swoją wędrówkę, by nie znaleźć się w tu razem z pociągiem – przed rozpoczęciem sprawdź rozkład jazdy.

 

Odontotos

Kolejka porusza się 30-40 km/h na normalnych odcinkach lub 6-15 km/h tam, gdzie do akcji wkraczają zębatki. Przy takiej prędkości okna kolejki zamieniają się w najlepszy telewizor – trudno oderwać wzrok od widoków roztaczających się po drugiej stronie.

 

Portes

Portes (tłum. drzwi), to najwęższy punkt wąwozu Vouraikos. W tym miejscu pociąg przejeżdża przez tunel zamykany z obu stron wielkimi żelaznymi bramami. To jedyne miejsce, w którym wędrujący wzdłuż trasy są zmuszeni rozdzielić się z pociągiem (na wcześniejszych odcinkach można wędrować po torach – oczywiście z oczami i uszami szeroko otwartymi!)

Trasę Odontotos możecie pokonać kolejką w godzinę lub w 6 godzin, wędrując wzdłuż torów. Sama nigdy nie mogę się zdecydować, więc kończę zaliczając dwie opcje – pieszo do góry, a w dół pociągiem. Nie mogę sobie wybaczyć, że za każdym razem wracam, gdy już jest ciemno, a w oknach pociągu odbijają się tylko wewnętrzne światła wagonów…

SONY DSC

SONY DSC

Czekanie na pociąg na stacji Mega Mega Spileo (tłum. Wielka Jaskinia), można umilić sobie wizytą  w jednej z dwóch tawern, które znajdują się tuż przy torach.

Nigdy nie udało mi się dotrzeć do końcowej stacji. Odontotos pokochałam jesienią, kiedy dni są krótkie.

Co znajduje się za stacją Mega Spileo, na ostatnich 10 kilometrach trasy? Wierzę, że jest tak samo pięknie jak przed nią, ale jeżeli dotarliście do samego końca, to koniecznie dajcie znać w komentarzu, jak wygląda druga strona.. 😉

* Jak większość zdjęć na blogu, także i te pochodzą z mojego archiwum. Wiele z nich wykonał mój przyjaciel Haris Diamantopoulos, któremu dziękuję za ich udostępnienie

Nieznane miejsca Grecji, które musisz odwiedzić jesienią

Jesień w Polsce ucieka, jak zgrabione liście wywożone na pace półciężarówki
z każdego blokowiska. W Grecji dopiero się rozkręca.

Jak na kobietę przystało przychodzi spóźniona i tylko na chwilę. Ponętnie rozbiera się z płaszcza liści, zrzuca owoce jak koturny z nóg, na których spędziły zbyt dużo czasu.

Choć w Atenach jesień łatwo przegapić (bo czym są  pojedyncze drzewa usadzone wzdłuż deptaków w porównaniu do połaci lasów?!) to są miejsca,
w których olśniewa swoją urodą. I wtedy, po raz pierwszy w roku chcę stęsknione za wyspiarskim ciepłem ciało wysłać w głąb lądu.

Gdzie dokładnie? Poznajcie 5 miejsc w Grecji, w których króluje jesień!

Trasa kolejki Odontotos

DSC_1007

????????????????????????????????????

[Fot. Haris Diamantopoulos]

Na północy Peloponezu, między Diakopto, a odpoczywającą przed najazdem narciarzy, Kalavritą, niesie się blaszany stukot. Rodzygotane wagoniki kolejki jadą wzdłuż strumienia, na którym unoszą się pożółkłe i brązowawe liście. Przyklejone do szyby dzieciaki pokazują palcami niewielkie jak schodki wodospady. Wiatr ze zdwojoną siłą przeciska się przez wyżłobione w skale tunele. Tak wygląda jesień na trasie kolejki Odontotos.

Meteora

Meteora_ George Papapostolou

[Fot. George Papapostolou]

Centralna Grecja. Mistyczna mgła przemyka między surowymi skałami
z dramatycznie zawieszonymi nad krawędzią XIV-wiecznymi klasztorami. Wyrosły z ziemi jak grzyby po deszczu. Ceglaste dachówki są tylko jednym z odcieni – wtapiają się w płomienne pomarańcze, odcinają na głębokiej sosnowo-jodłowej zieleni…Choć Meteora jest jednym
z najbardziej rozpoznawalnych miejsc Grecji, to jesienią nic nie jest tam takie samo.

Pilion

Milies pilio httpwww.panoramio.com

[źródło: www.panoramio.com]

pelion-01 greeka com

[źródło: www.greeka.com]

Choć nigdy nie udało mi się tu zajrzeć w listopadzie, to po wymówieniu słowa „Pilo” mam przed oczami kolorowe stoki gór spływające do pustych plaż, sięgające do pasa brązowe paprocie i rozciągnięte pułapki-pajęczyny. Tsagarada ze swoim tysiącletnim platanem, Portaria z drzwiami i oknami upstrzonymi malunkami, Milies ze stacją kolejową rzuconą pośrodku lasu – nazwy wiosek brzmią jak zaklęcia, które przenoszą w serce Tessalii.

 

Jezioro Plastira

plastiras mysatelite.wordpress.com

[źródło: mysatelite.wordpress.com]

– Jezioro! – pamiętam, gdy po pół dniu jazdy znajomy nie wytrzymał ekscytacji i wyjawił cel podróży. Wtedy zrozumiałam jak unikalny dla Grecji jest widok akweniku, rozlanego pomiędzy górami. Wtedy też zamarzyłam, by znaleźć się nad nim, gdy zacznie odbijać na swoim lustrze ciepłe jesienne kolory. By w ciepłej chuście owiniętej wokół szyi, stanąć nie nad jakimkolwiek jeziorem,
a 750 metrów bliżej nieba. Nad jeziorem Plastira, koło Karditsy.

Feneos

Feneos

DSC_0628

[Fot. Haris Diamantopoulos]

Płaskowyż jak naleśnik rozciągnięty między górami Koryntii. Rozrzucone na stokach wioski, o istnieniu których przypominają jedynie rozżażone światełka latarnianych ulic. Nie wiadomo czy w kamiennych domach jeszcze ktoś mieszka. A może wszyscy przenieśli się na stałe do kafenijo przy głównym placu, gdzie metalowy, stojący na środku piecyk unosi papierosowy dym
i zapach pieczonych kasztanów? Rozwaleni na krzesłach grają w karty, popijają kawę i niewiele robią sobie z tego, że dla reszty świata po prostu nie istnieją…

Nic a nic się im nie dziwię, po przecież jesień jest właśnie po to, by na chwilę zniknąć. Pod ciepłym kocem, z kubkiem gorącej latte posypanej cynamonem lub gdzieś na szlaku, pośrodku niczego.

A Ty gdzie najchętniej zaszywasz się na jesień?

Grecja na nartach. Trikala

O Trikali trudno znaleźć jakiekolwiek informacje. Chyba, że o tej położonej w środkowej części Grecji. Tymczasem niewielka wioska znajdująca się na północnym Peloponezie, jest jednym z najstarszych kurortów górskich. Uzdrowiskiem, które jeszcze do niedawna największą popularnością cieszyło się latem.

Choć w samej Trikali wyróżnić można jej 3 części: dolną, środkową i górną, to w czasie zimy Grecy zgodnie przejeżdżają przez nie wszystkie. Jeżeli pójdziesz w ich ślady zachowaj ostrożność – choć Grecy zdają się nie zwracać na to uwagi to im dalej, tym stan drogi jest coraz gorszy (uwaga na dziury!).

DSC_0179

Na wysokości 1500 m.n.p.m na północno wschodnim skraju płaskowyżu Killini znajduje się niewielkie centrum narciarskie Ziria. Wielkością może nie poraża, za to widokami…

DSC_0228

DSC_0224

Oferta centrum narciarskiego skierowana jest przede wszystkim do początkujących narciarzy i rodziny z dziećmi. Jest szkółka narciarska, a także wypożyczalnia sprzętu (od nart przez sanki).

DSC_0241

DSC_0238

DSC_0225

Dwa wyciągi (100 m i 700 m) prowadzą przez oślą łączkę i niewielkie wzniesienie, dlatego zaawansowani narciarze raczej nie znajdą tutaj miejsca na rozwijanie swoich umiejętności. Co nie oznacza, że nie mogą się dobrze bawić…

DSC_0217

Skuterem śnieżnym albo pieszo  można wybrać się na wycieczkę do najpiękniejszych części płaskowyżu, w tym położonego nieopodal jeziora Dasiu czy jaskini Hermesa. Także ci, którzy chcą się nacieszyć widokiem znajdą swoje miejsce, na przykład w położonym tuż przy wyciągu schronisku.

DSC_0226

Ceny (styczeń 2017) nie są wygórowane. Wypożyczenie nart to 15 euro/dzień, dzienny karnet na wyciąg to 5 euro lub 10 euro w zależności od wielkości wyciągu. Również ceny napojów czy jedzenia serwowanego w schronisku nie odbiegają od tych, do jakich przyzwyczaiły nas greckie kawiarnie czy tawerny (co było dla mnie niewielkim zaskoczeniem, bo wydawało mi się, że ze względu na położenie schroniska, ceny mogą być dużo wyższe).

Trikala jest opcją w sam raz na jednodniową wycieczkę. Znasz inne? Koniecznie podziel się nią w komentarzu. 🙂

DSC_0080

PRAKTYCZNIE

Miejsce: Północny Peloponez, płaskowyż Kyllini, ok.150 km od Aten

Dojazd:
– autobusem (KTEL) z Aten lub Patry do Xilokastro, a następnie lokalnym autobusem lub taksówką do Trikali
– mieszany transport (pociąg + autobus/taksówka):  z Aten (dworzec Larissa) lub Patry do Xilokastro, a następnie lokalnym autobusem lub taksówką do Trikali
– autem: drogą krajowa w kierunku Koryntu (E94), następnie zjazd na Xilokastro (E65). Po dotarciu do Xilokastro wypatrywać znaków kierujących na Trikalę.

Baza noclegowa: bardzo rozbudowana – mnóstwo hoteli, schronisk i pensjonatów w każdej z części Trikali (bazy noclegowej jest tu więcej niż prywatnych domów)

Strona internetowa z aktualnymi informacjami (jedynie w języku greckim): www.orosziria.gr oraz www.trikala-korinthias.gr